
...
Siedzę na podłodze w łazience. Dzielę pranie na “szare”, “szaro-bure” i “prawdopodobnie jakiś kolor”. Toczę myśli współgrające z barwami. Jak to, jak to było? …I miłość, i wierność… i coś tam dalej jeszcze. Tak, tak do śmierci chyba? Coś o praniu pewnie, tylko mi umknęło.
Trafiam na ciężką skarpetkę w kotki. Bezrefleksyjnie przerzucam ją na drugą stronę. Szuuuuuust. Piach rozsypuje się po całej łazience, a drobne kamyki dudnią o wannę. Przeklinając swój los zaczynam na kolanach zgarniać piach drugą skarpetką.
Wchodzi A. Przygląda mi się badawczo. – Muuuuuniuuuuu? – Słuuuu..ucham – wyginam reumatycznie ciało nad burym stosem. – A dlaczego ty tak lubisz sprzątać?
De gustibus non est disputandum, moja droga…
Pozdrawiam Bura Kura www.kura-kura.pl
