Wypasione prezenty świąteczne, czyli im drożej tym gorzej

Siedzę sobie wczoraj w szatni pierwszaków czekając, aż córka moja raczy się ubrać. I słucham przy okazji, o czym pierwszaki z równoległej klasy rozmawiają. Dziewczynka mówi do chłopca, że od Mikołaja dostała tableta, ale zrąbany jest bo się wiesza (przysięgam, powiedziała zrąbany...), a od dziadka konsolę. Bo każdy musi mieć swoją konsolę, i o na teraz będzie grać, ale ma zrąbane gry (to cieszy się w końcu czy nie?!). I że teraz to niemożliwe, żeby ktoś w domu nie miał konsoli najnowszej ( a jednak!). Chłopiec patrzył na nią i nie komentował. Ona o tej konsoli opowiadała jeszcze długo, samo słowo powtarzając bez końca, delektując się nim. I tak sobie pomyślałam w duchu, że co tu ludzie narzekają, że książek w Polsce się nie czyta. Że do kina się nie chodzi, o teatrze nie wspominając. Jak można narzekać na młodsze pokolenie, gdy sami ładujemy im najnowsze gadżety prosto do rąk, bo inni mają, bo jak można nie mieć. I nawet najnowszy elementarz dla pierwszaków, gdzie w domu mama przy garach stoi (nie pracuje, bo przecież w domu ma być), tata z teczką z pracy wraca (wiadomo, urzędnik jakiś, nie górnik czy rzeźnik), dziadek z babcią wnukami się zajmują i poza Tolą i jej tabletem telewizora nie uświadczysz - tego nie zmieni. Kto chodzi ze swoimi dziećmi do biblioteki? Który siedmiolatek ma własną kartę biblioteczną i wypożycza książki jakie chce i ile chce? Który siedmiolatek był w teatrze? Za to na pytanie, który siedmiolatek potrafi zresetować kompa bo się zawiesił i szuka w sieci filmików z dowolnej dziedziny - to już więcej. Dbajmy zawczasu o rozwój kulturalny dzieci, potem będzie za późno.