POLISZE BEZ SWETERA

Jesteśmy w parku. Wijąc się wśród liści słyszę znajome dźwięki. Rozmawiają dwie kobiety. Obok dwójka dzieci.

- Tak, tak, to ta Beata, którą spotkałam na szpilplacu* - mówi jedna z nich. - Oooddaj, oooooddaj! - krzyczy chłopiec. - Nie ciąg, nie ciąg go! - mówiąca macha ręką. Jednym okiem szukam kasztanów, drugim podsłuchuję :) - Aaaa, to mooooje! - chłopcy zaczynają wyrywać sobie kasztany. - Ona już była w arbajtsamcie**, i oni, i oni powiedzieli, że... Nie ciąg mówiłam!- kobieta powiewa swetrem w kierunku chłopców. Wstają. - Ubieraj swetr***! Idziemy! - druga usiłuje owinąć chłopca polarem. - A dostała jakieś absagi****? - pyta pierwsza z niepokojem.

...

- Muniu? - G.pyta tajnym szeptem. - Uhm? - podglądam akcje ze "sweterem". - Czy oni mówią po polsku? - G.patrzy pytająco. - Nie.

Pozdrawiam Kura bez swetera, bo nie ma wiatera

PS To jest kąśliwy wpis. Musiałam, bo "czasami człowiek musi, inaczej się udusi" (to z piosenki "Śpiewać każdy może", wykonanie Jerzy Stuhr). *szpilplac - po niemiecku Spielplatz - plac zabaw **arbajtsamt - po niemiecku Arbeitsamt - urząd pracy ****absaga (a może absag, kto to wie) - po niemiecku Absage - odmowa *** Nie można ubrać swetera. To nie jest choinka. Więcej na stronie poradni językowej PWN.